تجربه

مفهوم تجربه مفهومی است ارزشمند که می بایستی به آن توجه نماییم .

تجربه در مفهوم عبارتست از تلاشی که تنها در حوزه آزمون و خطا دنبال می کنیم به نحوی که نتوانیم شکست یا پیروزی را پیش بینی نموده و تنها برای ما انجام دادن ملاک باشد.

ما به طور معمول تمامی فعالیت ها ، کارها و تمامی انجام دادن های خویش را تجربه می دانیم که اینگونه نیست و علاوه بر این ما ارتباط مستقیمی بین تجربه با زمان و گذشت زمان بر قرار می کنیم که این نگاه نیز غلط می باشد . تنها گذشت زمان و بالا رفتن سن انسان تجربه را افزایش نمی دهد و نمی توان گفت هر کس سن بالاتری دارد با تجربه است که اگر قائده را این قرار دهیم پس دیر یا زود تمامی انسانها با تجربه می شوند .

مراحل تجربه عبارتست از آگاه شدن ، شناخت و معرفت .

بین آگاهی و آگاه شدن تفاوت وجود دارد ، آگاهی جزء مراحل تجربه کردن نیست چرا که دریافت اطلاعات از دیگران است .

 آن تلاشی را تجربه می دانیم که دارای ۳ ویژگی باشد :

۱- هدفمند بوده

۲- جنبه آزمون . خطا داشته باشد .

۳- نتیجه آن از پیش معلوم و مشخص نباشد .

حال اگر شکست خوردیم تجربه می باشد و اگر پیروز شدیم تجربه می باشد .

اگر انسان با علم و دانایی لازم کاری را انجام دهد که امکانات آنرا ندارد به آن ریسک می گویند و اگر علم و دانایی لازم را نداشته باشد حماقت است ،یعنی اگر مهارت انجام کاری را داشت و فقط امکانات آنرا نداشت ریسک است ولی اگر نه مهارت داشت و نه امکانات و آن کار را انجام داد حماقت می باشد.

در حوزه تجربه ما به ۵ دلیل اصلی می بایستی که به تجربه بپردازیم و اکتفا به تجربیات موجود نکنیم (ما از تجربیات دیگران استفاده می کنیم ولی آنرا تکرار نمی کنیم ) :

۱-ابزار تجربه عقل و اندیشه می باشد و اگر قرار بود یک نسل تجربه کنند و دیگران از آنها تبعیت نمایند به نسلهای جدید عقل و اندیشه داده نمی شد .

۲-نتایجی که نسلهای قبل از تجربه خود گرفتند مربوط به زمان و شرایط آن دوران بوده و قابل تکرار در زمان و شرایط جدید نیست، نه برای خود آنها آن نتایج قابل تکرار است و نه برای ما .

۳-بستر تجربه آزمون و خطا می باشد و آزمون و خطا توانایی های ما را کاربردی نموده و به توانمندی تبدیل می نماید و توانمند شدن حق همه انسانهاست نه مربوط به یک نسل .

۴-نتیجه آزمون و خطا یا تجربیات ، شکست و پیروزی می باشد که باعث می شود زندگی ما از یکنواختی و روزمرگی دور شده و شرایط بهتری را کسب کنیم .

۵-انسان نمی بایستی به واسطه شکست از تجربه دوری نماید چرا که شکست عاملی است برای تقویت انگیزه و ضریب تلاش را بالا می برد .

لازم به ذکر است که مشورت کردن و نظر خواهی از نسل پیش لازم است و با شنیدن تجربیات آنها به نقاط و قوت و ضعف آنها پی می بریم و در تجربیات خود نتایج بهتری خواهیم گرفت ولی تصمیم گیرنده نهایی ما هستیم و در مواردی استثناء تجربه لازم نمی باشد مثل قوانین حتمی هستی و اصول مسلم علمی و باید ها و نباید های اخلاقی ، فرهنگی و اجتماعی

در اینجا لازم می دانم  بار دیگر از استاد گرامی جناب آقای شیروانی بابت در اختیار گذاردن مطالب بالا و قبلی این وبلاگ سپاسگذاری نمایم.

کودکی

 

  اوشو عارف بزرگ می فرمایند :

انسان برای درک زیبایی ها و شگفتی های خلقت ، راهی به جز بازگشت به دوران کودکیش ندارد . اما حقیقت تلخی که در این میان به چشم می خورد ، از دست رفتن پاکی آن دوران است .

کودک پاکیش را از یاد می برد زیرا محکوم به آموختن است . باید زبان ، علوم ، ریاضی و جغرافی فرا گیرد و در رشته ای تخصص یابد : دکتر ، مهندس و یا شاید یک محقق . اقتضای حیات به گونه ای است که استقلال از او سلب می گردد .

این آموخته ها پاکی را از او می زدایند . اکنون وی دانشمندی شده است مملو از اطلاعات گوناگون و چون می اندیشد که آگاه است ، لذت شگفتی را از یاد می برد .دیگر ندانستن ، مفهومی ندارد و حیرت ،معنایش را از دست می دهد از این پس چیزی اورا متعجب نمی کند و این به مفهوم مرگ روح اوست .

او برای دنیا سودمند شده ، او زرنگ و زیرک و قدرتمند شده است زیرا تخصصی ویژه یافته و در بازار جایگاهی پیدا کرده است . اکنون قابل خرید و فروش شده است ، هر چه عملش بیشتر شود بهایش بالاتر می رود  اما در مقابل ، چیز ارزشمندتری را از دست داده است که باید با مشقت فراوان آن را باز یابد.

»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»

شاید یکی از مهمترین اتفاقاتی که در زندگی همه ما اتفاق می افتد اینست که در دوران بزرگسالی شاهد تولد کودکان باشیم و چه خوب که سعی کنیم به جای اینکه تمام آگاهی ! و دانش خویش را به خورد کودکانمان بدهیم اجازه بدهیم کمی هم از آنها صداقت ، لطافت و نیروی پاک بگیریم چرا که وجود پاکشان به تازگی از منبعی پر انرژی، هستی زمینی گرفته است .